169

بنفشه ای خوشرنگ، دمیده بود در آغوش کوه، از دل سنگ.

به کوه گفتم شعرت خوش است و تازه و تر ..... ولی اگر درست بخواهی،

من از تو شاعر تر

 که شعرت از دل سنگ است و... شعرم از دل تنگ!

يادي از سفر ارسباران در ادامه مطلب