۲۴ کیلومتری شمال تبریز جاده ای بسیار زیبا و پر از پوشش های متنوع و اکتون های مختلف پس از گذشتن از روستاهای سرسبز امند٬ ایوند و کهل وارد دامنه های سرسبز کوه کسبه می شود و در ادامه با نمایش جلوه های کم نظیر طبیعت در روستاهای قینر٬ طرزم و ارزیل به ارسباران و سرزمین زیبای خاروانا منتهی می شود. منطقه خاروانا با مناظری زیبا از جمله آبشار روستای گل آخور٬ یکی از بکرترین مناطق طبیعی استان آذربایجان شرقی محسوب می شود.

ابتدای مسیر از تازه کند شروع می شود در ۲۴ کیلومتری شمال تبریز. منطقه مملو از درختان زیبای گیلاس٬ آلبالو٬ زردآلو٬ سنجد و تبریزی است. به نظر می رسد محل ییلاق تبریزی های متمول باشد.. عکسهای سفر مربوط به اواخر اردیبهشت است..


صخره های زیبای اطراف روستای کهل (Kahul):

كهل

روستای قینر. اطراف آن پر از بوته های کما است. بوته های کما هم یکی از نشانه های وجود قارچ خوراکی پلوروتوس است که الان وقتشه.. اواسط خرداد:

قينر


اين ملخ تپل هم از بس خورده ناي فرار كردن نداشت.. اسم علميشو نمي دونم..:


قبرستانی قدیمی و جالب بالای روستای طرزم. اطراف روستا٬ دره ها و صخره های جالب و بکر زیاد است. از روستای قینر تا طرزم مسیر کمی ناهموار و کوهستانی می شود ولی بقیه مسیر آسفالته و صاف است:


این تابلو روستاهای مختلف این منطقه را نشان می دهد:


روستای زیبای گل آخور:

گل آخور


مسیر آبشار گل آخور در نزدیکی روستا و قبل از رسیدن به اون با تابلویی مشخص شده:


امكانات ناچيزي از جمله آلاچيق در كنار آبشار تعبيه شده ولی برای پذیرایی از گردشگران به امکانات بیشتری نیاز است:


از جاده اصلی تا پای آبشار سنگچین شده:


منظره آبشار گل آخور:

آبشار گل آخور ارزيل خاروانا

Gol Akhor


نمونه ای از سنگ های آهکی کنار آبشار:


بعد از دیدن آبشار به سمت خاروانا ادامه مسیر می دهیم. ارزیل و منطقه توریستی اندریان را پشت سر می گذاریم و به حاجیلار می رسیم. از بچه های روستای حاجیلار:


گرسنه امان شده..از روستای حاجیلار نون گرفتیم. گفتیم نانوایی کجاست گفتند ندارد. بعد دیدیم یک دسته نان تنوری برامون هدیه آوردن. بنازم به سادگی که صفای واقعی در سادگیه..:

حاجيلار


روستاهاي كبود گنبد و ليلاب را مي گذرانيم. دشت ها و مراتع وسيع و زيبا است. دامنه هاي سرسبز خاروانا:


ميداني در شهر بسيار تميز و منظم خاروانا. دست شهرداريش درد نكنه خداوكيلي..:


از دو کوچولو آدرس پرسیدم...


بعدش هم چای نخورده فامیل شدیم.. کلا اهالی خاروانا خیلی خونگرم و دوست داشتنی بودن:


آقا این تبلیغ برام خیلی جالب بود. همه جا هم تکرار شده بود. البته خداییش هیچ نسبتی با اینجانب ندارند ها.. بعله....!! آرامش زندگی!:


مناظر بدیع اطراف خاروانا:


از خاروانا به سمت ارس می رویم.. جاده فوق الاده زیبا و در عین حال بکر است. کبوترهای این منطقه خیلی برایم جالب بودند. کلا با کبوترهای چایی تهران فرق داشتند..خاک منطقه هم قرمز رنگ است. از نزدیکی روستای کلو گذشتیم و به روستای نظرکندی رسیدیم:


و سرانجام منطقه مرزی نوردوز. محلی برای حمل و نقل بار و مسافر به کشور ارمنستان:


یه موضوع جالب این بود که همونطور که می دونید یک قسمت از کشور آذربایجان به طور مجزا در غرب ارمنستان واقع شده و هیچ ارتباطی با قسمت اول کشور آذربایجان ندارد.. چی گفتم!!.. خلاصه با وقوع دعوا و جنگ بین این دو کشور دیگه مسافران نمی تونن از خاک ارمنستان به آذربایجان اولی برن و مجبورند بیان ایران و از جاده کناری مرزی از جلفا تا منجوان و اصلاندوز برن و برای همین انواع اتومبیل ها و تاکسی های آذربایجانی در جاده مرزی ارس در حال تردد هستند..و پاسگاه های مرزی هم بسیار فعال.. بعله.. همین..


شهرهای آگاراک و مغری کشور ارمنستان بخوبی از جاده ارس دیده می شوند..:


این آقا هم از دوستان نیم ساعته ما بود. با یه سگ گردن کلفت و کلی گوسفند در کنار ارس. البته به نظرم نگهبان مرزی بود نه چوپان:

مجيد اسكندري

ممنون از تحمل و توجهتون.............